Met AI snel de breedte in, en dan komt het kiezen…

Over de vraag of AI design overneemt valt nog steeds geen zinnig antwoord te geven. Want dat staat nog steeds allemaal in de kinderschoentjes, en alles wat je er nu over beweert is over een half jaar achterhaald. Dus daar gaan we het nu ook niet over hebben, maar wel over één ding dat mijn werk al echt heeft veranderd.

De drempel om iets uit te proberen is een stuk lager

Waar ik vroeger echt maximaal twee opzetten maakte, maak ik er nu vier of vijf in de tijd die één me kostte. In Claude Design zet ik een richting neer, laat hem uitwerken, kijk ernaar en gooi hem weg als ik hem niet voel. En door naar de volgende.

Dat scheelt tijd, maar dat is niet het punt. Het verandert welke ideeën je überhaupt uitprobeert. Vroeger wou ik een richting geloven voordat ik hem uitwerkte, want uitwerken kostte een dag. Je koos dus vooraf, in je hoofd, op gevoel. En dat betekende dat die ene rare optie het bijna nooit haalde. Niet omdat hij per se slecht was, maar omdat hij te veel risico was voor een dag werk of omdat ik hem niet genoeg voelde.

Nu kan ik de variant wel gewoon uitwerken waarin bijvoorbeeld de navigatie helemaal verdwijnt, gewoon om te zien wat er dan gebeurt. Vaak is het antwoord: neuh. Maar soms zit er iets in dat ik zelf niet gelijk had bedacht en dat het ontwerp beter maakt. Ik kan een richting nu testen voordat ik erin geloof in plaats van erna. En drie echte varianten (laten) zien werkt een stuk beter dan drie varianten beschrijven.

Wat ik nog aan het uitzoeken ben, wat de stap daarna is. Snel breed gaan levert ook losse eindjes op, en op een bepaald moment moet dat weer één samenhangend geheel worden. Figma blijft daarvoor (denk ik) de plek, en daar zou ik eerlijk gezegd weer wat meer naartoe willen bewegen.

Beeld dat bij je idee past

Vroeger zocht ik in een stockbibliotheek naar iets wat er ongeveer bij paste. Dat lukte zelden echt, en wat er dan gebeurde is dat het concept zich naar het beeld toe boog: een andere uitsnede, een ander onderwerp, een sfeer die iets algemener was dan bedoeld. Het idee moest passen bij wat er te vinden was.

Nu is het beeld te genereren, dat doe ik meestal in Firefly. Dit onderwerp, deze hoek, dit soort licht. Promptje strakker maken met Claude… Het beeld volgt het idee in plaats van andersom, en daardoor blijft een concept dichter bij wat ik bedoelde.

Wel een addertje: gegenereerd beeld in een concept is wel een belofte. Als een klant ja zegt tegen een sfeer die in productie niet gemaakt of ingekocht wordt, heb je het probleem alleen verplaatst. Ik wil er daarom wel eerlijk over zijn wat plaatsvervangend beeld is en wat de bedoeling is.

De breedte in gaan kan iedereen!

Vijf richtingen laten uitwerken is geen kunst meer, dat is een kwestie van vragen. Het maken is de voorbereiding geworden, niet het werk zelf.

Wat er niet uit een tool komt, is weten welke twee van die vijf de echte kans maken. Dat is het deel waar je jaren over doet. Je weet waar een organisatie op gaat vallen, waar het intern op vastloopt, en meestal ook al welk mooi idee het niet gaat halen. Die kennis zit niet in de opdracht en niet in de prompt.

Dus haal ik uit die vier of vijf richtingen er één of twee, en die breng ik naar zo’n tachtig procent. Niet af, wel ver genoeg om er echt iets van te vinden. Want als ik er één helemaal afmaak is de keuze eigenlijk al gemaakt, door mij, en kan de klant alleen nog ja of nee zeggen. De afgevallen richtingen gooi ik niet weg: kunnen uitleggen waarom je iets niet gekozen hebt maakt een voorstel sterker dan alleen vertellen waarom dit wel goed is.

Makkelijker is dat kiezen niet geworden. Bij twee opzetten is het simpel, bij vijf moet je echt weten wat je wil, anders kies je de mooiste in plaats van de juiste. En de uitweg is niet om er dan maar het beste van alles in te stoppen. Dat is de verleiding, zeker als iemand van elke variant net iets leuk vond, maar vijf goede ideeën bij elkaar geveegd worden geen zesde goed idee. Dat wordt kermis.

Maar dit helpt wel echt, en ik zie het als een verbetering. Het werk is niet lichter geworden, wel anders: het bedenken is bijna gratis en het beslissen kost nu meer. Uitwerken blijft trouwens het leukste dat er is, daar verandert niks aan. Het verschil is dat ik het nu doe aan een richting die ik echt gekozen heb, en niet aan de eerste waar ik genoeg in zag.